หากจะเปรียบคนเป็นดังฤดูกาล ‘ชาร์มาส’ คงเปรียบได้ดั่งฤดูแห่งดวงอาทิตย์ที่คอยแผดเผาผู้คนให้ร้อนระอุ โดยเฉพาะร่างกายและจิตใจของหญิงสาวหลายต่อหลายคน
ทั้งๆ ที่ ‘โซมายา’ พยายามปฏิเสธและหลีกหนีเขา แต่อาจเพราะพระเจ้าเบื้องบนแห่งผืนทะเลทรายกำหนดไว้
จึงทำให้ เธอ และ เขา ต้องมาเกี่ยวข้องกันเพราะเหตุร้ายที่เกิดขึ้นกับครอบครัวของเธอ
ท้ายที่สุด...เธอก็หยุดหัวใจตัวเองไม่ให้หลงใหลเสน่ห์ของเขาไม่ได้ แล้วเธอควรทำเช่นไร?
หนีเพื่อให้พ้นจากรัศมีอันรุ่มร้อนของเขา หรือยอมตกอยู่ในคิมหันตกาลเช่นนี้ตลอดไป...