นางทาสสาวแสนเย้ายวนที่ทำให้ทุกคนต้องหลงใหล

แม้แต่เจ้าชายผู้ไร้หัวใจเช่นเขา

ปราการทั้งปวงมิอาจขวางกั้นความรักครั้งนี้ได้

คำโปรยปกหลัง

ชาร์ฮาร่า นางทาสสาวถูกเลี้ยงเป็นทาสพิศวาสของเจ้าชายผู้สูงศักดิ์แต่ไร้ซึ่งหัวใจ เธอเกลียดเขา... แต่กลับอ่อนระทวยในอ้อมกอดของเขาอย่างไร้ยางอาย

เจ้าชายคามมิล งามสง่า หล่อเหลา อยู่เหนือคนทั้งปวง เขาไม่รักเธอ... แต่ก็ขาดทาสสาวคนนี้ไม่ได้ 

ปราการอันยิ่งใหญ่ขวางกั้นความรักที่ไม่มีทางเป็นไปได้

แต่ความรักจะพังทลายปราการทั้งปวง

“หยุดนะ ถ้าไม่หยุดฉันจะร้อง”

“ร้องให้สาวๆ ในฮาเร็มมาเล่นกับเราสองคนงั้นหรือเบบี๋ โอ้ว... ถึงฉันเหน็ดเหนื่อยไปนิด แต่ก็ยินดีรับศึกหนักหลายด้าน อยากลองก็ร้องสิ”

“แก... คุณ... ท่านมันไม่สมควรเป็นเจ้าชายเลยสักนิด! น่าจะเกิดมาเป็นลูกของเสือร้ายหรือไม่ก็จระเข้หนังหนาคงจะเหมาะกับท่านมากที่สุด”

เจ้าชายคามมิลไล้ปลายนิ้วบนริมฝีปากล่างของสาวน้อยแผ่วเบา แล้วรีบชักนิ้วออกเมื่อฟันคมฉวยโอกาสจะงับนิ้วซุกซน ดวงตาหยาดเยิ้มที่เห็นประกายระยิบระยับแม้กระทั่งท่ามกลางแสงจันทร์จ้องริมฝีปากเธออย่างหิวกระหาย

“ถ้าอย่างนั้นก็จงถูกเสือกินซะดีๆ”