เฮเลนสาวงามแต่ไร้เงิน ขอทำทุกอย่างเพื่อรักษาคฤหาสน์โบราณของครอบครัวแต่ความพยายามครั้งล่าสุดทำให้เธอเจอผู้ชายน่าโมโห

           ...ผู้ชายอย่างมาร์ค เดอลาโรช...

เขาดูมีอายุน้อยกว่ากรรมการอื่นๆ ... อาจจะสักสามสิบต้นๆ ไม่เกินสามสิบห้า เฮเลนนึกคำนวณในใจ ... เรือนผมสีดำสนิทปัดเป๋ไม่เป็นทรง ใบหน้าคร้าม ไม่ถึงขนาดจะเรียกว่าหล่อเหลา จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากบางเฉียบ คล้ายมีดีอยู่ในตัว ดวงตาสีเข้มแทบจะกลืนกับบรรยากาศในยามราตรี ที่กำลังมองเธออย่างพิจารณาภายใต้ขนตาดกหนา

อีกเสื้อผ้าที่ต่างไปจากสูทที่ติดกระดุมครบทุกเม็ดเหมือนกรรมการคนอื่น ท่าทางเหมือนเพิ่งคลานลงจากเตียงนอนแล้วก็หยิบฉวยเสื้อผ้าใกล้มือ หนักกว่านั้นคือเน็คไทที่รูดค้างเติ่งระหว่างลำคอ เสื้อเชิ้ตก็แบะหรา แทบไม่ได้ติดกระดุมสักเม็ด

ท่าทางเหมือนไอ้กุ๊ยข้างถนนที่บังเอิญหลงเข้ามา เฮเลนแอบนินทา หางตาเหลือบเห็นเขาเบ้ปากเล็กน้อยเหมือนจะเยาะอะไรบางอย่าง ต๊าย แอบขำเธอรึเปล่านี่!

แต่นายมาร์คน่าโมโหนี่แหละอยากได้หล่อนจะตาย ถึงขั้นเสนอให้มาเป็นเมียในนาม เฮเลนดันรับเพื่อหวังรักษาบ้าน แล้วเลยเจอว่าเขาเรียกร้องทุกสิทธิ์เหมือนสามีตัวจริง...