เมียเก็บ /ทิตภากร (ใหม่) - BestbookSmile Shop ยิ้มกับราคา ยิ้มกับหนังสือ :[Powered by Weloveshopping.com]

รายละเอียดสินค้า

สินค้า
สนพ.อักษรศาสตร์,ภัทรโญธิน,The Great
เมียเก็บ /ทิตภากร (ใหม่)

เมียเก็บ /ทิตภากร (ใหม่)

รหัสสินค้า :	TLV005
ยี่ห้อ :
รุ่น :
สภาพสินค้า :	สินค้ามือใหม่
Links :	คลิกลิงค์ที่เกี่ยวข้อง

ราคา :186.00 ฿ ราคาปกติ : 249.00 ฿
Add to Cart Share with Friends สอบถามเกี่ยวกับสินค้า

ราคา :186.00 ฿

ราคาปกติ : 249.00 ฿

Add to Cart Share with Friends สอบถามเกี่ยวกับสินค้า

รายละเอียดสินค้า :	ผู้แต่ง ทิตภากรสำนักพิมพ์ อักษรศาสตร์จำนวนหน้า 1 เล่ม สภาพหนังสือ หนังสือใหม่ น้ำหนักหนังสือ กรัม หญิงแพศยากำพืดต่ำ! หนามยอกอกน้องสาวที่สมควรกำจัดให้พ้นทาง แต่มันกลับย้อนมาทิ่งแทงเขาให้ต้องปวดร้าวไปทั้งใจ แสนชิงชังแต่กลับหลงใหลในวังวนเสน่หา ใต้คำครหาที่หยามเหยียดว่า... กินน้ำใต้ศอกเพื่อนสนิท! รสา...สาวร่างระหงในชุดเดรสตัวสั้นเกาะอกสีดำสนิท ปรือตาที่แทบจะลืมไม่ขึ้นเพราะกรึ่มไปด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์มองข้อความในโทรศัพท์มือถือ หลังจากกดดูเมื่อได้ยินสัญญาณเตือนว่ามีข้อความเข้านังร่าน!! แกเอาผัวฉันไปกกที่ไหน!“ไร้สาระ” น้ำเสียงอ้อแอ้พึมพำพลางแค่นยิ้ม ก่อนจะโยนโทรศัพท์มือถือเข้ากระเป๋าสะพายแล้วคว้าแก้วบรั่นดีขึ้นดื่ม ทอดสายมองเพื่อนสาวยักย้ายส่ายสะโพกไปตามจังหวะดนตรีบนฟลอร์กว้าง ปะปนไปกับผู้คนคลาคล่ำที่มาเที่ยวหาความสำราญในผับหรู เหมือนชินชากับข้อความที่ได้รับอยู่เป็นประจำชีวิตของรสาเปลี่ยนไป นับตั้งแต่คุณกวีนักธุรกิจหนุ่มเจ้าของโรงแรมชื่อดังพาตัวเข้ามาใกล้ชิด ทาบทามให้หล่อนเข้าทำงานในตำแหน่งรีเซฟชั่นทันทีที่เรียนจบ และหลังจากนั้นก็ไปรับไปส่ง พาไปทานข้าวและเรียกหาอยู่บ่อยครั้ง ทำให้ใครต่อใครพากันซุบซิบนินทาไปต่าง ๆ นานา จนกระทั่งล่าสุดยกคอนโดฯ สุดหรูให้ ทุกคนต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าหล่อนเป็นอีหนูของเขา ความสัมพันธ์ลับ ๆ ที่ไม่อาจเปิดเผยได้ของทั้งสอง ทำให้ปากต่อปากพูดกันไปเรื่อยเปื่อย ข่าวลือก็เริ่มหนาหูขึ้นทุกวัน ไม่นานนักเรื่องดังกล่าวก็หลุดไปถึงคุณระรินภรรยาสาวของคุณกวี และนับแต่นั้นเป็นต้นมา รสาก็ไม่เคยได้อยู่เป็นสุขอีกเลย เพราะถูกตามล้างตามเช็ดด้วยกฎเหล็ก...ผัวข้าใครอย่าแตะ! วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ภรรยาของเขาตามมาราวีหล่อนถึงที่ทำงาน แต่ครั้งนี้ไม่ได้มาด่าทอเหมือนเช่นทุกวัน หากแต่พาเพื่อนมาช่วยกันรุมตบตีหล่อน ถึงแม้คุณกวีจะเคยขอร้องให้ยอมลงให้ภรรยาเขา แต่ถูกรุมสกรัมแบบนี้ ใครจะงอมืองอเท้าปล่อยให้ทำอยู่ฝ่ายเดียว ในเมื่อหล่อนเจ็บอีกฝ่ายก็ต้องเจ็บไม่น้อยไปกว่า เพราะคนอย่างรสาไม่ยอมเจ็บตัวฟรีแน่! ซึ่งหลังการปะทะที่ต่างคนต่างสะบักสะบอม ไม่กี่ชั่วโมงต่อมาคุณกวีก็เรียกหล่อนเข้าพบ...“ฉันบอกเธอแล้วใช่ไหมว่าอย่าไปมีเรื่องกับระริน” กวีเอ่ยเสียงเครียด แม้จะโกรธที่หญิงสาวก่อเรื่องไม่หยุดหย่อน ทำให้เขากับภรรยาต้องมีปากเสียงกันบ่อยครั้ง แต่ก็พยายามระงับอารมณ์ไว้ ไม่อยากจะตำหนิออกไปให้เจ็บช้ำน้ำใจ จึงกระทำเพียงแค่ตวัดสายตากร้าวมองคนที่นั่งอยู่ตรงหน้าที่เวลานี้แสดงท่าทีเหมือนไม่ยี่หระ “แต่เมียคุณกับเพื่อนเขาเป็นคนเริ่มก่อน” “แล้วเธอเดินหนีไม่เป็นหรือไง” “ทำไมฉันต้องหนี! ในเมื่อฉันก็มีมือมีเท้าเหมือนกัน” รสาเอ่ยเสียงแข็งอย่างไม่ยอมลงให้ สำหรับหล่อนแล้วเรื่องอื่นพอพูดกันได้ แต่ถ้าคิดจะมาลงมือลงไม้กันละก็...ได้แหลกกันไปข้าง! “เอาเถอะ...ฉันไม่อยากพูดมาก เรื่องในวันนี้ก็ให้มันจบ ๆ ไป ครั้งหน้าก็ยอม ๆ เขาหน่อยก็แล้วกัน ระรินเขาเป็นเมียฉัน เธอควรจะให้เกียรติ ไม่ใช่ไปสู้รบปรบมือกับเขา เรื่องระหว่างเราจะได้ไม่มีปัญหา” “ถ้าคุณรู้ว่ามันจะมีปัญหา แล้วมายุ่งกับฉันทำไม!” รสาสลัดเรื่องราวที่เกิดขึ้นในระหว่างวันที่ผุดขึ้นมาในสมอง ยกแก้วบรั่นดีขึ้นดื่ม ไม่ได้น้อยใจที่คุณกวีรักและให้เกียรติภรรยาของเขามากกว่า เพราะไม่ได้คาดหวังให้เขาต้องรู้สึกเช่นนั้นกับหล่อน แต่น้อยใจที่คนผิดไม่ถูกตำหนิ ซ้ำยังบอกให้หล่อนยอมศิโรราบ ทั้งที่แม่เมียสุดที่รักของเขานั้นเป็นฝ่ายหาเรื่องก่อน เจียมตัวเสียบ้างสิรสา...เธอเป็นใคร แล้วผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร จะไปสู้อะไรกับคนที่เขานอนร่วมเตียงอยู่ทุกวัน!
แก้ไขล่าสุด :	11/05/2012

รายละเอียดสินค้า :

ผู้แต่ง ทิตภากรสำนักพิมพ์ อักษรศาสตร์จำนวนหน้า 1 เล่ม สภาพหนังสือ หนังสือใหม่

น้ำหนักหนังสือ กรัม

หญิงแพศยากำพืดต่ำ!

หนามยอกอกน้องสาวที่สมควรกำจัดให้พ้นทาง แต่มันกลับย้อนมาทิ่งแทงเขาให้ต้องปวดร้าวไปทั้งใจ แสนชิงชังแต่กลับหลงใหลในวังวนเสน่หา ใต้คำครหาที่หยามเหยียดว่า... กินน้ำใต้ศอกเพื่อนสนิท!

รสา...สาวร่างระหงในชุดเดรสตัวสั้นเกาะอกสีดำสนิท ปรือตาที่แทบจะลืมไม่ขึ้นเพราะกรึ่มไปด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์มองข้อความในโทรศัพท์มือถือ หลังจากกดดูเมื่อได้ยินสัญญาณเตือนว่ามีข้อความเข้านังร่าน!! แกเอาผัวฉันไปกกที่ไหน!“ไร้สาระ” น้ำเสียงอ้อแอ้พึมพำพลางแค่นยิ้ม ก่อนจะโยนโทรศัพท์มือถือเข้ากระเป๋าสะพายแล้วคว้าแก้วบรั่นดีขึ้นดื่ม ทอดสายมองเพื่อนสาวยักย้ายส่ายสะโพกไปตามจังหวะดนตรีบนฟลอร์กว้าง ปะปนไปกับผู้คนคลาคล่ำที่มาเที่ยวหาความสำราญในผับหรู เหมือนชินชากับข้อความที่ได้รับอยู่เป็นประจำชีวิตของรสาเปลี่ยนไป นับตั้งแต่คุณกวีนักธุรกิจหนุ่มเจ้าของโรงแรมชื่อดังพาตัวเข้ามาใกล้ชิด ทาบทามให้หล่อนเข้าทำงานในตำแหน่งรีเซฟชั่นทันทีที่เรียนจบ และหลังจากนั้นก็ไปรับไปส่ง พาไปทานข้าวและเรียกหาอยู่บ่อยครั้ง ทำให้ใครต่อใครพากันซุบซิบนินทาไปต่าง ๆ นานา จนกระทั่งล่าสุดยกคอนโดฯ สุดหรูให้ ทุกคนต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าหล่อนเป็นอีหนูของเขา ความสัมพันธ์ลับ ๆ ที่ไม่อาจเปิดเผยได้ของทั้งสอง ทำให้ปากต่อปากพูดกันไปเรื่อยเปื่อย ข่าวลือก็เริ่มหนาหูขึ้นทุกวัน ไม่นานนักเรื่องดังกล่าวก็หลุดไปถึงคุณระรินภรรยาสาวของคุณกวี และนับแต่นั้นเป็นต้นมา รสาก็ไม่เคยได้อยู่เป็นสุขอีกเลย เพราะถูกตามล้างตามเช็ดด้วยกฎเหล็ก...ผัวข้าใครอย่าแตะ! วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ภรรยาของเขาตามมาราวีหล่อนถึงที่ทำงาน แต่ครั้งนี้ไม่ได้มาด่าทอเหมือนเช่นทุกวัน หากแต่พาเพื่อนมาช่วยกันรุมตบตีหล่อน ถึงแม้คุณกวีจะเคยขอร้องให้ยอมลงให้ภรรยาเขา แต่ถูกรุมสกรัมแบบนี้ ใครจะงอมืองอเท้าปล่อยให้ทำอยู่ฝ่ายเดียว ในเมื่อหล่อนเจ็บอีกฝ่ายก็ต้องเจ็บไม่น้อยไปกว่า เพราะคนอย่างรสาไม่ยอมเจ็บตัวฟรีแน่! ซึ่งหลังการปะทะที่ต่างคนต่างสะบักสะบอม ไม่กี่ชั่วโมงต่อมาคุณกวีก็เรียกหล่อนเข้าพบ...“ฉันบอกเธอแล้วใช่ไหมว่าอย่าไปมีเรื่องกับระริน” กวีเอ่ยเสียงเครียด แม้จะโกรธที่หญิงสาวก่อเรื่องไม่หยุดหย่อน ทำให้เขากับภรรยาต้องมีปากเสียงกันบ่อยครั้ง แต่ก็พยายามระงับอารมณ์ไว้ ไม่อยากจะตำหนิออกไปให้เจ็บช้ำน้ำใจ จึงกระทำเพียงแค่ตวัดสายตากร้าวมองคนที่นั่งอยู่ตรงหน้าที่เวลานี้แสดงท่าทีเหมือนไม่ยี่หระ “แต่เมียคุณกับเพื่อนเขาเป็นคนเริ่มก่อน” “แล้วเธอเดินหนีไม่เป็นหรือไง” “ทำไมฉันต้องหนี! ในเมื่อฉันก็มีมือมีเท้าเหมือนกัน” รสาเอ่ยเสียงแข็งอย่างไม่ยอมลงให้ สำหรับหล่อนแล้วเรื่องอื่นพอพูดกันได้ แต่ถ้าคิดจะมาลงมือลงไม้กันละก็...ได้แหลกกันไปข้าง! “เอาเถอะ...ฉันไม่อยากพูดมาก เรื่องในวันนี้ก็ให้มันจบ ๆ ไป ครั้งหน้าก็ยอม ๆ เขาหน่อยก็แล้วกัน ระรินเขาเป็นเมียฉัน เธอควรจะให้เกียรติ ไม่ใช่ไปสู้รบปรบมือกับเขา เรื่องระหว่างเราจะได้ไม่มีปัญหา” “ถ้าคุณรู้ว่ามันจะมีปัญหา แล้วมายุ่งกับฉันทำไม!” รสาสลัดเรื่องราวที่เกิดขึ้นในระหว่างวันที่ผุดขึ้นมาในสมอง ยกแก้วบรั่นดีขึ้นดื่ม ไม่ได้น้อยใจที่คุณกวีรักและให้เกียรติภรรยาของเขามากกว่า เพราะไม่ได้คาดหวังให้เขาต้องรู้สึกเช่นนั้นกับหล่อน แต่น้อยใจที่คนผิดไม่ถูกตำหนิ ซ้ำยังบอกให้หล่อนยอมศิโรราบ ทั้งที่แม่เมียสุดที่รักของเขานั้นเป็นฝ่ายหาเรื่องก่อน เจียมตัวเสียบ้างสิรสา...เธอเป็นใคร แล้วผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร จะไปสู้อะไรกับคนที่เขานอนร่วมเตียงอยู่ทุกวัน!

แก้ไขล่าสุด :

11/05/2012

ร่วมแสดงความคิดเห็น

ชื่อของคุณ :	*
อีเมล์ของคุณ :	*
รายละเอียด :	*
	หมายเหตุ : กรุณากรอกข้อมูลที่มี * ทุกช่อง
Validation Code :	*