| 02/05/2010เวลา 20:44เข้าดู: 81ตอบ: 2 |
| หัวข้อ : |
ตัวอย่างหนังสือทำมือ ลิขิตรักข้ามกาลเวลา ภาค 2 ตอนลิขิตรัก โดย ซินเหมย (ณศิกมล) |
| รายละเอียด : |
บทนำ
ถึงแม้จะเริ่มเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิแต่ก็ยังถือว่าอากาศเย็นอยู่มากสำหรับพุทธิญา ภายในเกี้ยวเธอจึงเลือกที่จะนั่งอยู่บนตักของกุ้ยหย่งหมิง แนบชิดอิงแอบร่างกลมกลึงอยู่กับอกอุ่นผึ่งผายตลอดทาง
ป่านนี้ซินเหมยคงเตรียมตัดชุดฤดูร้อนไว้ให้ยิปซีหลายชุดแล้วนะคะ
ข้าตั้งใจว่ากลับไปคราวนี้จะให้เขาตัดชุดแดงให้แก่เจ้าสักชุด ผ้าที่จะใช้ตัดเราก็มีแล้ว เป็นผ้าที่พระอัยยิกาพระราชทานให้เจ้าโดยเฉพาะ เมื่อกลับถึงบ้านข้าจะหยิบให้เจ้าชม
ชุดแดงของยิปซีก็มี อย่าเพิ่งตัดเลยค่ะไว้มีโอกาสเหมาะๆ ค่อยตัดก็ได้ รอให้นึกแบบใหม่ๆ ออกแล้วค่อยตัด
ไม่มีโอกาสไหนเหมาะเท่าครั้งนี้แล้วยิปซี ชุดแดงชุดนี้เป็นชุดที่เหมาะกับเจ้ามากที่สุดเพราะมันเป็นชุดเจ้าสาว
พุทธิญาเบิกตาโต เมื่อรู้ว่าชุดแดงที่เขาพูดหมายถึงชุดอะไร
ท่านหมายความว่า..
ข้าเคยให้สัญญากับเจ้าไว้ ถ้ากลับจากชิลลาเมื่อไหร่จะแต่งเจ้าเป็นพระชายา ข้ายังจำได้ดี
.....หย่งหมิง เธอพูดได้แค่นั้นเพราะถูกความตื้นตันใจเล่นงานจนจุก อกพูดไม่ออก มีเพียงน้ำตาแห่งความยินดีที่ไหลรินออกมา
แต่งงานเป็นพระชายาของข้านะยิปซี
เสียงของเขายามที่เอ่ยปากขอเธอแต่งงานฟังแล้วช่างหวานเสนาะหูยิ่งนัก แล้วแบบนี้จะใจแข็งได้อย่างไร
ค่ะ ยิปซีจะแต่งงานเป็นพระชายาของหย่งหมิง และจะรักหย่งหมิง มากขึ้นทุกวันดีมั๊ยคะ
หย่งหมิงก็จะรักยิปซีมากขึ้นทุกวันและรักคนเดียวตลอดชีวิต
ทั้งสองต่างมอบสัญญาให้กันอย่างมีความสุข ภายในเกี้ยวที่กำลังเดินทางจากพระราชวังสู่คฤหาสน์อ๋องกุ้ย ด้วยเส้นทางเดิมที่ได้พบกันครั้งแรก
__________________________________________
บทที่ ๑
พุทธิญาหรือนามใหม่ที่ได้รับการแต่งตั้งสดๆ ร้อนๆ จากองค์จักรพรรดิคือ พระชายากุ้ยถิง ความจริงจะบอกว่าพระองค์แต่งตั้งให้ก็ไม่ถูกต้องนักเพราะคนที่ต้องการให้เธอใช้ชื่อนี้คือสามีของเธอ อ๋องกุ้ยหย่งหมิง พระองค์เพียงแค่ทำตามความต้องการของเขาเท่านั้น ตอนนี้นางกำลังนั่งอยู่บนเตียงนอนหลังใหญ่ในชุดเจ้าสาวสีแดงแต่สิ่งที่ทำให้เธอหงุดหงิดมากก็คือหมวกเจ้าสาวอันหนักอึ้งใบนี้ต่างหาก
ท่านอ๋องของพวกเจ้ามัวทำอะไรอยู่ป่านนี้ยังไม่ตามมาอีก นางรู้ดีว่าเขากำลังดื่มฉลองกับเหล่าข้าราชการและแขกเหรื่อที่มาร่วมงานแต่ง แต่นางก็อุตส่าห์กระซิบบอกก่อนส่งตัวแล้วนี่นาว่าให้เข้ามาทำตามพิธีให้ครบถ้วนก่อนแล้วค่อยออกไปดื่มต่อเพราะเธออยากพักผ่อน
ให้ข้าช่วยถอดหมวกให้นะเจ้าคะ
ไม่ได้นะหลัน มันผิดประเพณี ท่านอ๋องก็ไม่ได้สั่งให้ทำ เสี่ยวซิงรีบห้ามเพราะมันอยู่นอกเหนือคำสั่ง
ข้ามาแล้วพระชายา เสียงของกุ้ยหย่งหมิงอ้อแอ้เล็กน้อยซึ่งเกิดจากการดื่มเหล้า มังกรหลับ ที่คหบดีแคว้นคุณหลุนนำมาเป็นของขวัญวันวิวาห์ เป็นเหล้าชนิดเดียวที่ทำให้เขามึนเมาได้ เขาจึงสั่งซื้อไปหลายสิบไห
ท่านเมาเหรอนี่? กุ้ยถิงถามด้วยความแปลกใจ
ใช่ข้าเมา เมาเหล้าเมารักแต่เมารักเจ้ามากกว่า ฝ่ามือใหญ่บรรจงถอดหมวกออกจากศีรษะของเจ้าสาวอย่างนุ่มนวลแล้วยื่นให้สาวใช้ที่ยืนอยู่ใกล้ๆ คอยรอรับอย่างรู้หน้าที่ พวกนางจัดการทุกอย่างแล้วรีบพากันเดินออกไป ปล่อยให้พิธีที่เหลือเป็นหน้าที่ของเจ้าบ่าวต่อไป
ถึงแม้จะเป็นภรรยาของเขามาหลายเดือนแล้ว แต่ความขลังของพิธีก็
ทำให้เธอขนลุกซู่
ดื่มแค่นิดเดียวก็พอที่เหลือข้าดื่มต่อเอง พิธีการสุดท้ายคือการดื่มเหล้า เขารู้ว่าเธอไม่ค่อยถนัดเหล้าแรงๆ จึงออกตัว
ท่านกำลังดูถูกเมียของตัวเองอยู่นะ กุ้ยถิงกระดกทีเดียวหมดจอก ถึงแม้จะรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งลำไส้ที่เหล้าไหลผ่านแต่ก็ไม่แสดงอาการให้รู้
หึ หึ หึ ชายหนุ่มกระดกจอกเหล้าในมือใส่ปากแล้ววาดแขนโน้มศีรษะของนางมารับจูบ ถ่ายเทเหล้าในปากไปให้นางอย่างจงใจ
กุ้ยถิงหลับตาพริ้มยอมกลืนกินเหล้าจากปากของเขาจนหมดต่อด้วยรับจูบดูดดื่มเร่าร้อนเนิ่นนาน นางรู้สึกว่าปากตัวเองบวมเห่อเมื่อเขาผละออก
ออกไปฉลองต่อกับแขกของท่านเถิด นางจัดชุดเจ้าบ่าวของเขาให้มีระเบียบมากขึ้นขณะพูด
ข้ายังไม่ได้เข้าหอเลยจะออกไปได้ยังไง พูดจบก็อุ้มหญิงสาวกลับไปที่เตียงหลังใหญ่ จัดการทำพิธีเข้าหอให้ถูกต้องสมบูรณ์แบบทุกประการ
กุ้ยถิงนั่งหน้าหงิกอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ นางกำลังเบื่อกับการต้องทำผมแบบหญิงที่แต่งงานแล้ว ทั้งเครื่องประดับทั้งทรงผมมันดูอลังการจนเธอหนักศีรษะไปหมดแล้ว
ข้าจะทำเฉพาะวันที่จำเป็นเท่านั้นนะ
ทราบแล้วค่ะพระชายา เสี่ยวซิงรับคำขณะทำผมให้นาง รู้อยู่หรอก ว่าพระชายามักจะแต่งตัวง่ายๆ เวลาอยู่ในบ้าน ให้แม่นางซินเหมยตัดชุดคล้ายแบบที่นำมาจากเมืองของตน มัดผมเป็นมวยสูงบ้าง ปล่อยบ้างหรือรวบไว้ง่ายๆ ติดเครื่องประดับน้อยชิ้นแต่นางก็ดูงามสง่าน่าหลงใหล
แต่วันนี้พระชายาต้องเข้าไปทานอาหารร่วมกับครอบครัวของท่านอ๋องก็ต้องสวยสง่าสมฐานะนะคะ เสี่ยวหลันยิ้มให้เจ้านายขณะที่เตรียมชุดให้ ครอบครัวของท่านอ๋องก็คือองค์จักรพรรดิถังโจวและเชื้อพระวงศ์ ดังนั้นพวกนางจะต้องทำหน้าที่รับใช้ให้เต็มที่ เพื่อให้เจ้านายของตนออกมางามสง่ากว่าหญิงอื่นมากที่สุดถึงแม้นางจะงามสง่าอยู่แล้วก็ตาม
ข้ารู้ แต่กลัวจะปวดคอก่อนถึงวังหลวงน่ะซิ เฮ้อ! เป็นเมียท่านอ๋องทำไมถึงลำบากขนาดนี้นะ แล้วพระมเหสีจะขนาดไหนนะ นางสงสัย
ท่านเป็นถึงพระชายาทำไมพูดจาแบบนี้คะ เสี่ยวหลันเอ็ดเบาๆ ท่านอ๋องจะได้ยินเข้า ท่านคงเสียใจ
ก็พูดเรื่องจริงนี่นา รู้งี้อยู่ด้วยกันเฉยๆ ไม่แต่งดีกว่า
ไม่ได้นะคะ มันผิดประเพณี ไม่เป็นที่ยอมรับของชาวบ้าน เสียวซิง รีบแนะตามที่รู้มา
ข้าไม่ได้อยู่กับชาวบ้านแต่อยู่กับท่านอ๋องของพวกเจ้าต่างหาก
ถ้าท่านไม่ยอมแต่งกับท่านอ๋อง ข้ามั่นใจว่าพระอัยยิกาต้องพระราชทานองค์หญิงองค์ใดองค์หนึ่งมาแต่งกับท่านอ๋องแน่ เสี่ยวหลันรู้ดีว่าพระชายาหึงหวงสามีขนาดไหนจึงแกล้งพูดขึ้น
ช้าไปแล้วจ้ะหลัน ตอนนี้ท่านอ๋องของพวกเจ้าเป็นของข้าคนเดียวเท่านั้น เชื้อพระวงศ์องค์ไหนก็ไม่มีสิทธิ์ถึงจะเป็นแค่อนุก็ไม่ได้ คิ คิ คิ
คิ คิ คิ สาวใช้ทั้งสองหัวเราะคิกคักตามนายสาว
กุ้ยหย่งหมิงยืนอยู่หน้าห้องแต่งตัว ไม่ได้แนบหูฟังกับประตูแต่สามารถได้ยินคำสนทนาของพระชายากับสาวใช้ได้ชัดเจน อดไม่ได้ต้องหัวเราะตามพวกนางไปด้วย ชาตินี้ข้าคงหมดสิทธิ์รับอนุแล้ว คิดเล่นขำๆ ก่อนยกนิ้วขึ้นมาเป่าเป็นสัญญาณถึงองครักษ์ส่วนตัวทั้งสองแล้วเดินห่างออกไป
บรรดาเชื้อพระวงศ์ทั้งหลายรวมทั้งคู่สมรสต่างมารวมตัวกันที่ตำหนักรื่นรมย์ฤดีกันอย่างคับคั่ง ไม่มีการแสดงใดๆ จากบุคคลภายนอกยกเว้นจากคนในครอบครัว กุ้ยถิงนั่งดูศิลปะต่างๆ ที่องค์ชายองค์หญิงแต่ละพระองค์จัดมาต้อนรับอย่างสนใจสลับกับการพูดคุยตอบคำถามของทุกพระองค์อย่างมีมารยาท โดยเฉพาะเหล่าองค์หญิงที่สนใจกับอาภรณ์งดงามแปลกตาของนาง ต่างก็สนใจที่จะให้บรรดานางกำนัลของตนเองไปขอคำปรึกษาจากช่างตัดเสื้อส่วนตัวของนาง
องค์หญิงเหวินเว่ยมองพี่สะใภ้ที่ยิ้มแย้มแจ่มใสอย่างมีความสุขด้วยสายตาที่บ่งบอกว่าเกลียดชัดเจนในขณะที่นางเผลอ ผิดกับเวลาที่มองญาติหนุ่ม ในสายตาของนางมีแต่ความเสียใจอย่างสุดซึ้งแต่กระนั้นก็ยังรักไม่เสื่อมคลาย คนที่นั่งอยู่ข้างกายเขาคอยได้รับการเอาใจใส่สมควรจะเป็นนางไม่ใช่หญิงสาวต่างภาษาคนนั้น
พระชายามีความสุขดีหรือไม่ น้ำเสียงที่ถามออกไปมีแต่ความอ่อนโยนผิดกับจิตใจที่ริษยา
กุ้ยถิงมององค์หญิงเหวินเว่ยแล้วคลี่ยิ้มกว้าง เรื่องไหนเพคะองค์หญิง ถ้าเรื่องชีวิตคู่หม่อมฉันมีความสุขมาก ท่านอ๋องดูแลเอาใจหม่อมฉันดีทุกอย่างเพคะ เธอตอบตามความจริงทุกประการ
แล้วเมื่อไหร่จะมีลูกชายให้ท่านอ๋องล่ะ
...เรื่องนั้นหม่อมฉันยังไม่ได้คิดเลยเพคะ มันไม่เคยอยู่ในสมองของนางสักนิด
แต่งงานแล้วก็ต้องมีบุตรที่สำคัญบุตรคนแรกต้องเป็นผู้ชายถึงจะดี ข้ารู้มาว่าท่านกับท่านอ๋องอยู่ด้วยกันมาหลายเดือนแล้วสมควรที่จะมีสายเลือดของท่านอ๋องอยู่ในท้องแล้วนี่นา หรือว่าข่าวที่ได้ยินมาไม่มีมูล
เรื่องนี้ข้าว่าให้สามีภรรยาเขาคุยกันเองจะดีกว่า ถังโจวทรงขัดขึ้น พระองค์รู้ดีว่าน้องสาวเป็นคนเช่นไร เห็นยิ้มมีเมตตาแบบนี้แต่ในใจนั้นคงริษยาชายาของหย่งหมิงไม่น้อย
เสด็จพี่เพคะ ที่หม่อมฉันถามก็เพราะเป็นห่วงและหวังดีกับครอบครัวของท่านอ๋องเท่านั้น เหวินเว่ยรู้ดีว่าควรหยุดไว้แค่ตรงไหน
มารดาของหม่อมฉันก็มีบุตรยากแต่งงานตั้งเกือบสิบปีถึงจะมีหม่อมฉัน หม่อมฉันเองก็ไม่ทราบว่าตัวเองจะเป็นเหมือนมารดาหรือเปล่า
ข้าเห็นใจท่านนะ แบบนี้คงต้องยอมให้ท่านอ๋องรับอนุเพื่อมีทายาทสืบสกุล
ได้ยินประโยคที่หลุดจากปากขององค์หญิงใจของกุ้ยถิงปวดร้าวขึ้นทันใด รู้สึกเหมือนมีก้อนแข็งๆ วิ่งมาจุกอยู่ที่คอหอย ไม่สามารถโต้ตอบใดๆ ออกไป
เรื่องนี้คงไม่ต้องขอคำชี้แนะจากองค์หญิง ข้าจะพยายามทำเต็มที่เพื่อให้พระชายาตั้งครรภ์ลูกของหม่อมฉัน ขอบพระทัยมาก เห็นอาการของนางเปลี่ยนไปกะทันหันเขาเองก็ทนไม่ไหวจึงพูดกับเหวินเว่ยด้วยคำพูดที่ไม่ถนอมน้ำใจสักเท่าไหร่
ท่านอ๋อง! คิดไม่ถึงว่าเขาจะปกป้องผู้หญิงคนนั้นถึงขนาดนี้ เขาไม่รักษาหน้านางเลยสักนิด ข้า..ข้าแค่หวังดีกับท่านเท่านั้น น้ำตาของนางปริ่มขอบตา ไม่ได้เสแสร้งสร้างภาพแต่ออกมาเพราะความน้อยใจจริงๆ
ถ้าอยากให้ข้ามาที่นี่บ่อยๆ อย่าคุยเรื่องลูกกับอนุให้ข้าได้ยินอีก
องค์หญิงแค่หวังดีเท่านั้น เจ้าอย่าโมโหไปเลยหย่งหมิง ไทเฮารู้ดีว่าหลานชายของพระองค์ไม่พอใจองค์หญิงเหวินเว่ยมาก เชื้อพระวงศ์พระองค์อื่นจึงโดนปรามไว้ล่วงหน้า ดังนั้นพระองค์จึงต้องออกหน้าไกล่เกลี่ย
ไทเฮาพูดถูก พระอัยยิกาตรัสออกมาเพียงสั้นๆ รู้ดีว่าในความหวังดีของเหวินเว่ยแฝงไว้ด้วยความริษยา ถึงแม้จะเอนเอียงไปทางกุ้ยหย่งหมิงแต่นางต้องวางตัวให้เป็นกลางต่อหน้าเชื้อพระวงศ์ทุกพระองค์
หม่อมฉันขออภัยแทนท่านอ๋องด้วยเพคะ กุ้ยถิงไม่อยากให้เรื่องราวลามไปมากกว่านี้ มันทำให้เสียบรรยากาศงานเลี้ยงซะเปล่าๆ
ขอโทษทำไมเราไม่ผิด กุ้ยหย่งหมิงมองเหวินเว่ยด้วยสายตาเย็นชา คนที่เคยเสนอตนเป็นชายาของเขานางนี้ คงต้องการเสนอตัวเองเป็นอนุอีกกระมังถึงได้เตรียมเปิดทางไว้ อย่าหวังเลย
ทำตามที่ท่านอ๋องต้องการ เรื่องนี้เป็นเรื่องของท่านอ๋องพวกเจ้าไม่จำเป็นต้องเดือดร้อนแทน องค์ชายเจ้าบอกกับพ่อว่าจะมีการแสดงมาอวดท่านอาไม่ใช่หรือ ถังโจวประกาศเสียงดังก้อง ก่อนหันไปถามโอรสองค์น้อยของพระองค์
ลูกจะร้องเพลงให้ท่านอาสะใภ้ฟังพ่ะย่ะค่ะ พูดจบโอรสองค์น้อยก็ขับขานเพลงที่ได้ร่ำเรียนมาจากเสด็จแม่ของตนออกมา สร้างรอยยิ้มให้ทุกพระองค์ได้ดีทีเดียว
เห็นชายาเงียบผิดปกติขณะเดินทางกลับคฤหาสน์ก็อดสงสัยไม่ได้ว่านางกำลังกังวลเรื่องใดระหว่างเรื่องลูกกับเรื่องรับอนุ
คิดมากเรื่องอันใดบอกสามีได้หรือไม่ ภายในรถม้าหลังใหญ่มีเพียงเขาและนางไม่จำเป็นต้องเก็บงำความสงสัยไว้จนถึงบ้าน เขาดึงนางเข้ามาแนบชิด ข้าไม่ชอบเห็นเจ้านิ่งเงียบแบบนี้ มันดูไร้สีสันพิกล
กุ้ยถิงเงยหน้าสบตากับสามีคลี่ยิ้มบางเบาออกไป แล้วจึงซบหน้ากับอกแกร่งผึ่งผาย
ถ้ายิปซีมีลูกให้ท่านไม่ได้ท่านจะทำยังไง
ที่แท้เมียรักของข้ากำลังกังวลเรื่องไม่เป็นเรื่องแค่นี้เองเหรอ หึ หึ หึ
ใครบอกว่าไม่เป็นเรื่อง เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ข้ารู้ดี แต่งงานแล้วก็ต้องมีบุตรชายเพื่อสืบทอดสกุลทั้งนั้น ทำไมนางจะไม่รู้ว่าคนจีนยุคนี้หรือยุคที่นางอยู่มาก่อน การให้กำเนิดลูกชายเป็นเรื่องสำคัญขนาดไหน
เจ้าเคยบอกสามีว่ายุคของเจ้าผู้ชายส่วนใหญ่มักจะแต่งงานตอนอายุเกินสามสิบไปแล้ว ตอนนี้ข้าเพิ่งยี่สิบหกเองยังมีเวลาอีกตั้งหลายปีเจ้าอย่าคิดมากเลยนะ
ท่านอย่าทำเป็นเล่นนะ เบี่ยงหน้าหลบจมูกซุกซนของสามีที่ดูไม่ค่อยเดือดร้อนกับเรื่องนี้เลย ยกมือข้างหนึ่งยันคางของเขาไว้ บอกยิปซีมาก่อนว่าท่านจะทำยังไง
ข้าจะเสพสุขกับเจ้าทุกวันทุกคืนจนกว่าจะมีทายาทน้อยๆ อยู่ในท้องของเจ้าดีหรือไม่ ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับบ่งบอกชัดเจนว่าต้องการทำอย่างที่พูดจริงๆ
แล้วถ้าไม่ใช่ลูกชายล่ะ ตอนนี้นางไม่มีอารมณ์จะตำหนิเขาเกี่ยวกับความมักมากนั้นหรอก ขอคุยเรื่องนี้ให้รู้เรื่องก่อนดีกว่า
จะลูกชายหรือลูกสาวก็ขอให้เป็นลูกของข้ากับเจ้าก็พอ ข้ายังหนุ่มและแข็งแรงมีลูกช้าไปหน่อยก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่เจ้าอย่าคิดมากไปเลยนะ เจ้าเคยบอกกับสามีเองว่าความเครียดทำให้สุขภาพไม่ดีลืมไปแล้วหรือไร
อือ เธอพยักหน้าให้สามีแล้วคลี่ยิ้มสดใส ยิปซีจะไม่คิดมากแต่จะหมั่นบำรุงร่างกายให้แข็งแรงเพื่อรอให้ลูกของเรามาอยู่ด้วย แต่ท่านห้ามลืมสัญญาที่เคยให้ไว้กับข้านะ เรื่องอนุไง เห็นเขาขมวดคิ้วสงสัยจึงไขข้อข้องใจให้ฟัง
ฮา ฮา ฮา จบเรื่องบุตรก็เอาเรื่องนี้มาต่อทันที ชายาใครกันนะมักมากจริงๆ เขาหัวเราะไม่เลิกด้วยความขบขัน
นี่แน่ะ
โอ๊ย! เจ้าบิดเนื้อสามีทำไม สามีเจ็บนะ เขาแกล้งร้องครวญเหมือนเจ็บแทบขาดใจ ทั้งที่แทบไม่รู้สึกเลย
ก็ท่านหัวเราะเยาะข้าทำไมล่ะ รีบตอบข้ามาเร็วๆ
ข้าขอสัญญาว่าจะไม่ลืมเด็ดขาด หนึ่งมือใหญ่แนบแก้มของชายาเกือบมิด อีกหนึ่งมือใหญ่รั้งเอวของนางให้เข้ามาแนบชิดสนิทแน่นขึ้นมาบนตัก มอบจูบรัญจวนใจเป็นการยืนยันคำสัญญา เพียงแค่เขารักษาสัญญาเธอก็พร้อมใจจะเคียงข้างเขาไปตลอดชีวิต ไม่ว่าปัญหาในวันข้างหน้าจะใหญ่หลวงเพียงใดจะไม่หวั่นไหวเด็ดขาด หญิงสาวสวมกอดสามีแนบแน่นขดตัวอยู่ในอ้อมกอดอันอบอุ่นของเขาไปตลอดเส้นทาง
เวลาหนึ่งเดือนเต็มที่องค์จักรพรรดิปล่อยให้กุ้ยหย่งหมิงใช้ชีวิตคู่อย่างมีความสุขกับชายาสุดที่รักหมดลงแล้ว เขาถึงกับถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่ายเมื่อเปิดประตูห้องนอนออกมาแล้วพบกับมหาดเล็กสั่วยืนยิ้มแห้งๆ รออยู่
เคารพท่านอ๋อง ฝ่าบาทให้หม่อมฉันมารอรับเพื่อเดินทางเข้าวังหลวงพร้อมกัน
สายตาของเขาสาดประกายดุดันไปทางพ่อบ้านที่บังอาจปล่อยให้คนแปลกหน้าเข้ามาในเขตหวงห้ามของเขา
พ่อบ้านยืนตัวสั่นเทารีบก้มหน้ามองพื้น เขาเป็นแค่ผู้น้อยจะกล้าห้ามมหาดเล็กของจักรพรรดิได้อย่างไรกัน ในเมื่ออีกฝ่ายบอกว่าจะมาถ่ายทอดคำสั่งของพระองค์ด้วยตัวเอง
อย่าไปโทษพ่อบ้านเลย เขาห้ามกระหม่อมแล้วแต่ไม่สำเร็จ มหาดเล็กสั่วออกตัวแทนพ่อบ้าน
หย่งหมิงท่านเรียกซิงกับหลันให้ยิปซีหรือยัง เสียงดังกังวานใสที่ดัง
มาจากในห้องทำให้กุ้ยหย่งหมิงนึกขึ้นได้ รีบกวักมือเรียกสาวใช้ทั้งสองที่ยืนห่างออกไปอีกไกล
ท่านไปรอข้าที่เรือนรับรองก่อน พูดจบจึงเดินกลับเข้าไปในห้อง ตรงไปหาชายาสุดที่รักที่นั่งอยู่หน้ากระจก จักรพรรดิให้คนมาตามสามีไปเข้าเฝ้า ใจข้าไม่อยากไปเลยแต่พระองค์คงมีปัญหาต้องการปรึกษา เจ้าคงไม่ว่าถ้าข้าจะไปเฝ้าพระองค์ก่อน
ไปเถอะค่ะ ไม่ต้องห่วงยิปซี นางเข้าใจสามีดี
ข้าจะรีบตามไป เจ้าชอบของชิ้นไหนเลือกได้เลยตามใจ
ค่ะ หญิงสาวตอบรับสั้นๆ แล้วยื่นปากไปที่แก้มของสามีหนึ่งทีต่อหน้าสาวใช้ทั้งสองที่ยืนรออยู่ไม่ห่าง
ดูแลนายหญิงให้ดี เขาสั่งสาวใช้ทั้งสองแล้วเดินจากไป วันนี้ที่ร้านของเขาจะมีเครื่องประดับและแพรพรรณนำเข้าจากอินเดียเป็นจำนวนมากจึงตั้งใจชวนเธอไปเลือกหาของถูกใจก่อนส่งขายออกไป แต่เมื่อมีเหตุก็ต้องปล่อยให้นางล่วงหน้าไปกับคนที่ไว้ใจได้
ค่ะท่านอ๋อง
เสี่ยวหลันเย็นนี้หลังจากกินข้าวแล้วมาพบข้า..ไม่ต้องดีกว่าไว้ข้าคุยกับพระชายาแล้วจะให้นางบอกแก่เจ้าเองดีกว่า เขาสมควรพูดกับอีกคนถึงจะถูกไม่ใช่กับนาง
ค่ะท่านอ๋อง เสี่ยวหลันนึกสงสัยว่าเรื่องอะไร ทำไมต้องซับซ้อนขนาดนั้น บอกมาเลยไม่ได้หรือไง
ท่านอ๋องมีเรื่องอันใดกับเจ้าหรือหลัน กุ้ยถิงเองก็นึกสงสัยเหมือนกัน
ไม่ทราบค่ะ พระชายาทราบแล้วบอกข้าน้อยด้วยนะคะ
ไม่บอกได้หรือไม่ ข้าขี้เกียจพูดน่ะ คิ คิ คิ
พระชายาน่ะชอบแกล้งข้าอยู่เรื่อย เสี่ยวหลันต่อว่านายหญิง แต่ไม่ได้นึกโกรธหรือโมโหต่อนางแม้แต่น้อยกลับมีแต่ความจงรักภักดีมอบให้
หลันวันนี้เจ้าทำผมให้ข้านะ เกล้าธรรมดาก็พอส่วนซิงไปเตรียมชุดให้ข้าหน่อย นางไม่เคยใช้คนทำหน้าที่ใดหน้าที่หนึ่งอย่างเดียวแต่มักจะผลัดให้ทำ อย่างน้อยจะได้ทำเป็นและมีทักษะในทุกด้าน
ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงพระชายาผู้งามสง่าก็ก้าวออกจากห้องแต่งตัวที่เชื่อมติดกับห้องนอน ชุดตัวยาวผ้าพริ้วไหวแบบเกาะอกสีเขียวปักลายดอกไม้สีแดงสวมทับด้วยเสื้อแขนยาวทรงกระบอกสีเขียวผ้าเนื้อบางโปร่งตัวสั้นแค่เอว
แขนแบบนี้ก็ใส่สบายดีนะคะพระชายา เสี่ยวซิงยกแขนขึ้นขณะพูด นางและเพื่อนเพิ่งมีโอกาสใส่เสื้อแขนแบบนี้ครั้งแรกเหมือนกัน ตอนนี้ในคฤหาสน์แห่งนี้จะมีชุดสาวใช้ประจำฤดูซึ่งเป็นคำสั่งของนายหญิงคนนี้ เสื้อตัวในสีขาวหมดทุกคนแยกแยะตำแหน่งด้วยสีเสื้อตัวนอก ของพวกนางเป็นสีม่วงสดใสที่นายหญิงเป็นคนเลือกให้เอง
พวกเจ้าชอบข้าก็ดีใจ
อิ่มจากอาหารแล้วจึงเดินออกไปที่ลานหน้าคฤหาสน์เพื่อเดินทางไปยังร้านค้าที่ท่าเรื่อ เห็นองครักษ์คนสนิทของสามียืนอยู่จึงสงสัย
ทำไมถึงเป็นเจ้าล่ะ
เคารพพระชายาท่านอ๋องให้ข้าคุ้มครองท่านแทนองครักษ์เก้า อี่เฉิน
ยกมือคำนับแล้วบอกจุดประสงค์ของประมุขหลังนี้
เข้าใจแล้ว แต่ขอร้องพวกเจ้าเถอะนะ อย่าเรียกข้าว่าพระชายาเรียกนายหญิงก็พอแล้วข้าไม่ชอบ
ทำไมคะ พระชายา ฟังดูดีออก เสี่ยวหลันถามรวดเร็ว
ฟังดูดีแต่ไม่เหมาะกับข้า มันฟังดูยิ่งใหญ่เกินไป ข้าชอบติดดินมากกว่าเรียกแค่นายหญิงก็พอ
ไม่ได้หรอกค่ะ พวกเราไม่กล้าขัดคำสั่งท่านอ๋อง เสี่ยวซิงแย้งด้วยสีหน้ายำเกรง
ต่อหน้าท่านอ๋องค่อยเรียกละกัน ไปเถอะ
|
| ลิงค์ : |
|
| ผู้ตั้งหัวข้อ : |
bestbooksmile
|
| ตัวอย่างหนังสือทำมือ ลิขิตรักข้ามกาลเวลา ภาค 2 ตอนลิขิตรัก โดย ซินเหมย (ณศิกมล) |
สินค้ามาใหม่ 
สินค้าขายดี 
